De Gunningsfactor

LIkeIk heb al heel wat opdrachten gehad waar het de gunningsfactor een rol speelde. Ik werk dus vaak  voor mensen waarmee het klikt. Soms krijg je werk  via een adviesorganisatie en help je hen zodat ook zij hun werk zo goed mogelijk kunnen doen.

Dat is eigenlijk logisch omdat dat vertrwouen gebaseerd is op de verwachting dat je met die persoon goede resultaten kunt verwachten, en prettig kunt samenwerken.

Maar waar ligt de grens eigenlijk. In de krant lees ik dat bij een inmiddels genationaliseerde bank interim managers elkaar inhuurden en geld aan elkaar overmaakten. Wettelijk niet verboden. Etisch natuurlijk niet in orde. Het ondergraaft het vertrouwen van mensen in instituties en elkaar. Je weet nooit meer op grond waarvan iemand is uitgekozen.

Het kan altijd nog woester zoals bij Rendo en Electrabel waar bestuurders via slinkse wegen grote sommen geld kregen overgemaakt om een overname mogelijk te maken. Hoe zou onze ouwe ‘Kok’ dat ook alweer genoemd hebben. Natuurlijk slecht voor het vertrouwen. Dit is dan weer wel over de grens van het juridisch toelaatbare.

De schade van dit soort handelen is niet alleen de zaak zelf, maar de gevolgen die het heeft in de maatschappij. Het ‘Pavlov’ antwoord van bestuurders zal wel weer zijn: meer toezicht en strengere procedures. Dan krijgen we weer aanbestedingsperikelen zoals met de Fyra. Of dat nu goed is…

Terug bij het gunnen; Dat is juist gebaseerd op vertrouwen. Dat geldt zowel voor bekwaamheid als voor normvastheid. Kennelijk heeft dat laatste te weinig een rol gespeeld bij het aanstellen van de personen in kweste in de eerste plaats.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>